طراحی مینیمالیستی ویلا: چگونه یک آسانسور خانگی به یک نقطه برجسته نامرئی تبدیل می شود

جو فضایی: یک پالت سیاه و سفید

این فضا به عنوان پس‌زمینه به سطوح سفید گسترده متکی است و از قالب‌های دیواری پیچیده یا تزئینات بیش از حد تزئینی اجتناب می‌کند.

در عوض، قاب درب سیاه، قرنیزها و نرده های پله ها ساختار معماری را مشخص می کنند و مرزهای بصری واضحی را ایجاد می کنند.

این زیبایی-و-سیاه ناب، حس آرامش، گشاده رویی و نظم را تراوش می‌کند.

این در مورد از بین بردن چیزها به خاطر مینیمالیسم نیست. بلکه به هر عنصری اجازه می دهد تا حضور خود را به طور مؤثرتری ابراز کند.

چگونه آسانسور در یک فضای مینیمالیست ادغام می شود؟

در یک ویلای مینیمالیستی، آسانسور نباید به‌عنوان یک شیء کاربردی مزاحم برجسته شود. باید به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از فضا احساس شود.

این آسانسور دارای درهای فرود مشکی مات است که فریم درب سیاه رنگ خانه و نرده راه پله را منعکس می کند.

از فاصله دور، کم اهمیت و محدود به نظر می رسد، اما از نزدیک، به عنوان یک لنگر بصری قانع کننده در داخل اتاق عمل می کند.

فضای داخلی آسانسور یک سبک ساده و زیبا دارد: یک آینه مرکزی در دیوار عقب با روکش‌های{0}} چوبی احاطه شده است.

آینه حس وسعت را افزایش می‌دهد، در حالی که دانه‌های چوب حس سرد و سخت آسانسور فلزی را نرم می‌کند و حس گرمای خانگی را به منطقه حمل‌ونقل عمودی اضافه می‌کند.