آیا آسانسور می تواند سقوط کند؟

 

"آیا کابل آسانسور می شکند؟ آیا باعث سقوط کابین می شود؟" این سوالی است که در ذهن بسیاری از افراد وجود دارد. پاسخ این است: در آسانسورهای مدرن که بر اساس استانداردهای ایمنی دقیق طراحی و نگهداری می شوند، بر اساس مهندسی، احتمال سقوط کابین به دلیل شکستن کابل عملاً به صفر رسیده است. این فقط یک اطمینان خالی نیست. این بر اساس فلسفه ایمنی دفاع در عمق و افزونگی های متعدد است.

1. اولین خط دفاع: «خط حیات» غیرقابل تخریب - سیستم کابلی

اطلاعاتی که در مورد کابل ها ذکر کردید به درستی وجود دارد. آنها اولین سنگ بنای سیستم ایمنی هستند.

طراحی فوق العاده زائد: آسانسورهای مدرن به 6 تا 12 طناب فولادی مستقل مجهز هستند. افزونگی در فلسفه ایمنی آنها نقش اساسی دارد. این صرفاً موضوع جمع کردن اعداد نیست. این بدان معناست که حتی اگر اکثر کابل ها بطور معجزه آسایی به طور همزمان از کار بیفتند، تک کابل باقی مانده برای تحمل وزن کامل یک ماشین کاملاً بارگذاری شده، وزنه تعادل و خود کابل کافی است. این طراحی اساساً احتمال تصادفات ناشی از خرابی یک کابل یا حتی بخشی از آن را از بین می برد.

فاکتورهای ایمنی بسیار بالا و مواد برتر: سیم طناب های آسانسور کابل های فولادی معمولی نیستند. آنها برای شرایط عملیاتی شدید طراحی شده اند. فاکتورهای ایمنی آنها (نسبت مقاومت شکستگی به بار نامی) اغلب به 12 یا بالاتر می رسد، به این معنی که استحکام واقعی یک کابل 12 برابر بیشتر از وزنی است که برای تحمل آن لازم است. "کابل فولادی گالوانیزه{4} درجه هواپیما" که نام بردید نشان دهنده استانداردهای برتر صنعت است-مواد هسته استحکام بالای آن استحکام کششی را تضمین می کند، در حالی که عملیات گالوانیزه ویژه مقاومت عالی در برابر زنگ زدگی و خوردگی ایجاد می کند و اطمینان می دهد که استحکام خود را برای چندین دهه در بالابرهای مرطوب حفظ می کند.

احتمال نهایی: "احتمال شکست همزمان کابل کمتر از یک در میلیارد است." این رقم اغراق آمیز نیست. این از بررسی جامع استحکام مستقل هر کابل، سیستم باربری یکنواخت، بازرسی و نگهداری منظم، و مقاومت در برابر محیط‌های شدید ناشی می‌شود. از نظر مهندسی، این مساوی است با یک "رویداد غیرممکن".

II. فراتر از کابل ها: ایجاد یک دفاع غیرقابل نفوذ-در-سیستم عمق
حتی با فرض سناریوی معجزه‌آسا «یک در میلیارد» که در آن همه کابل‌ها می‌شکنند، سیستم ایمنی آسانسور تازه شروع به فعال شدن کرده است. حفاظت ایمنی واقعی در یک شبکه محافظ کاملاً مکانیکی و نهایی مستقل از کابل ها نهفته است.

1. The Keen "Scout" - The Speed ​​​​Limiter
یک دستگاه مکانیکی پیچیده به بالای خودرو متصل است: محدود کننده سرعت. مانند یک عامل مستقل، سرعت فرود خودرو را به طور مداوم کنترل می کند. اگر سرعتی بیش از 115 درصد از مقدار نامی تشخیص دهد (مثلاً سرعت آسانسور بیش از 1.15 متر بر ثانیه)، فوراً دو عمل را آغاز می کند: اول، برق موتور اصلی آسانسور را قطع می کند. دوم، و مهمتر از همه، به طور مکانیکی طناب سیم یک گیره ایمنی را می کشد.

2. قابل اعتماد "Brake caliper" - The Safety Clamp
گیره ایمنی یک دستگاه گوه-شکل است که در دو طرف قاب اتومبیل، محکم روی ریل های راهنما نصب شده است. هنگامی که محدود کننده سرعت سیم را به حرکت در می آورد و می کشد، گیره های ایمنی فوراً از طریق اتصال مکانیکی مانند "لنت ترمز" غول پیکر، ریل های راهنمای سفت و سخت در دو طرف را درگیر می کنند. این فرآیند نیازی به برق ندارد و صرفاً بر اساس اصول فیزیک عمل می کند. هنگامی که گیره های ایمنی فعال می شوند، خودرو بلافاصله روی ریل های راهنما بدون حرکت متوقف می شود.

3. The Final "Cushion" - The Pit Buffer
برای رسیدگی به هر گونه تجاوز تئوری (مانند ضربه با سرعت بسیار بالا) یک دفاع فیزیکی نهایی در پایین چاه آسانسور ارائه می شود: یک بافر. اینها معمولاً دستگاه های هیدرولیک یا پلی اورتان بزرگ هستند. در صورتی که خودرو یا وزنه تعادل از تمام محافظ های بالایی عبور کند، بافرها کل انرژی جنبشی ضربه را از طریق فشرده سازی جذب و از بین می برند و به "فرود نرم" می رسند و نیروی ضربه را به سطح ایمن کاهش می دهند.